Merhabalaaaar,
Evet, uzunca bir aradan sonra mesleğe bir dönüş yapıyorum yarın.
Çocuklar doğana kadar öğretmenlik yapmıştım.
Çocuklarımı kendim büyütmek istediğim için ara verip onların biraz yola girmesini bekliyordum.
Bu kadar uzun bir ara olunca "acaba yapamaz mıyım?" diye soru işaretleriyle doluydu kafam o kadar ki buna kendimi inandırmıştım.
Elbette işe başladığımda üstesinden gelebilir, layığıyla yapmak için elimden gelen çabayı gösterirdim.
Ben, çocuk gelişimi okumaya ortaokulun ikinci sınıfında karar vermiş,kafaya koymuştum.Çocukları o kadar çok seviyordum ki yapılabilecek başka bir meslek düşünmüyordum.
İnandığım yolda ilerledim ve önce kız meslek lisesinin çocuk gelişimi bölümünü bitirip Okul Öncesi Öğretmenliğinde lisansımı tamamladım.
1995-2005 senelerinde kısa süreli aralarla mesleğimi sürdürdüm.
Teknolojinin büyüklüğüyle :D şimdi facebookta ilk öğrencilerimle görüşüyorum.
Onlar şimdi 24 yaşındalar...
Okul öncesi öğretmenliği, diğer branşlar içinde en nankör branştır.
Neden mi?
Çünkü mezun ettiğiniz yaştaki çocuklar sizi hatırlamaz yada hafızasında olsanızda isminizi çok iyi hatırlamaz.
O yüzden buırada ebeveynlere çok iş düşüyor :D
mezun olduğu halde arayanlarla iletişim kesilmiyor.
Bir öğretmen içinde, çocuklarının geleceğini görmek çooook mutluluk vericidir.
Bu söylediğimi belki de çürütecek bir örnek yaşadım aslında :D
Geçen sene facebooktan birisi beni eklemişti.İsim çok tanıdıktı ama ne resimden ne isimden kim olduğunu çıkartamamıştım.Bir mesaj yolladım, kim olduğunu ve beni nereden bulduğunu soran.
Gelen cevap beni o kadar mutlu etmişti ki size anlatamam.
"Öğretmenim sizi ..... Anaokulundan biliyorum, benim sınıf öğretmenimdiniz.Sizi diplomamda yazan isminizden buldum"
Arayan buluyor elbette.
Neyse aslında hiiiç bunları paylaşmayı planlayarak oturmadım bilgisayarın başına :D ama burası günlük değil mi? Gönlümüzden ne gelirse onu aktarmıyor muyuz?
İşte böyleeeee,
yarın çocuklarımın geçen sene gittiği anaokulunda göreve başlıyorum.
Lütfen benim için dua edin çünkü çok heyecanlıyım :D sanki ilk defa göreve başlıyormuşcasına.
12 erkek 7 kızımın olacağı 19 kişilik bir sınıfla BİSMİLLAH diyeceğiz.
Acaba nasıl çocuklar,nasıl veliler?
Bu işe başlamamda bana çok büyük destek veren, geçen sene kızımında öğretmeni olan Fatoş KOÇAK sana çooook teşekkür ederim.
Fatoş öğretmenim olmasaydı aklıma bile gelmezdi tekrar dönmek.
Yarın sizlerle ilk günümüze ait renkli kareler paylaşmayı umut ediyorum.
Sevgileeeeer
